Kult DzJ

Kult Dzieciątka Jezus w Zgromadzeniu Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus

Kult – łac. colere – czcić, szanować, troszczyć się, wyraża cześć o charakterze religijnym oddawaną Bogu Trójjedynemu. Kult Dzieciątka Jezus obejmuje osobę Jezusa Chrystusa Boga-Człowieka w wieku do lat 12, odnosi się do tajemnicy Jego wcielenia, narodzenia i dzieciństwa. Pierwsze przejawy kultu Dzieciątka Jezus relacjonuje nam Ewangelia św. Mateusza i św. Łukasza oraz teksty apokryficzne. Teologiczne pogłębienie czci Dzieciątka Jezus nastąpiło u Ojców Kościoła, których teksty stopniowo włączano do liturgii Bożego Narodzenia, Objawienia Pańskiego, Obrzezania, Ofiarowania Pańskiego. Stopniowo kult Bożego Dzieciątka rozszerzał się w całym Kościele, powstawały stowarzyszenia, bractwa, zgromadzenia zakonne oraz ośrodki szczególnego kultu.

Pierwszym zgromadzeniem zakonnym w Polsce, założonym w pocz. XX w., dedykowanym Bożemu Dzieciątku jest Zgromadzenie Karmelitanek Dzieciątka Jezus. Szczególny kult Boga-Dziecięcia widoczny już w początkach jego założenia, jest wynikiem charyzmatycznej idei Założyciela Sł. Bożego o. Anzelma Gądka OCD, wypływającej z jego osobistego doświadczenia i kontemplacji tajemnicy Dzieciątka Jezus. Już sama nazwa nadana Zgromadzeniu – Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus – wskazuje na ideę oddawania czci Jezusowi-Dziecięciu, głównemu Patronowi i „Założycielowi” Zgromadzenia, jak zwykł nazywać Boże Dzieciątko o. Anzelm. Ojciec Założyciel dostrzegał analogię pomiędzy dziejami Jezusa przychodzącego na świat w ubogiej stajence w Betlejem, a historią rodzącego się w Kościele nowego Zgromadzenia. Pierwsza Kronika Zgromadzenia przytacza przemówienie Założyciela do sióstr z 1922 r.:

„Życie wasze ubogie, ubranie, mieszkanie i pożywienie podobne do tych, które były udziałem Najświętszej Rodziny, a wy same macie być jako to Dziecię Jezus, które dla was dobrowolnie stało się ubogie, wyzbywszy się wszelkich wygód… Otóż od tej chwili będziecie nosić nazwę: Siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus,a ponieważ s. Teresa od Dzieciątka Jezus, współczesna święta, była wiernym odbiciem Dzieciątka Jezus, przeto będziecie ją miały u siebie za szczególniejszą patronkę w nowej drodze do nieba”.

Specyfiką Zgromadzenia jest wzorowanie swego życie na Najświętszej Osobie Dzieciątka Jezus i postępowanie w duchu i drodze dziecięctwa Bożego, zgodnie z Ewangelią i praktyką św. Teresy od Dzieciątka Jezus…

„Naśladują więc siostry Chrystusa Pana, który od żłóbka aż do krzyża wyznawał, że jest Synem swego Ojca….”
„Od Dzieciątka Jezus Siostry biorą formę swego życia i ducha. Tym duchem ożywiają wszystkie swoje czynności; żyją jego wyniszczeniem, posłuszeństwem, czystością, ubóstwem, pokorą, a przede wszystkim Jego miłością do Ojca Niebieskiego i do bliźnich”. (Konstytucje Zgromadzenia)

Można więc powiedzieć, że oprócz praktyki modlitwy i apostolstwa wg reguły karmelitańskiej, kult Dzieciątka Jezus i duchowość dziecięctwa jest charakterystyczną formą życia karmelitanek Dzieciątka Jezus, ich specyficzną drogą dążenia do świętości w rodzinie Karmelu.

Siostry oddają cześć Bożemu Dzieciątku poprzez nabożeństwa, procesje, eksponowanie wizerunków Dzieciątka Jezus, ubieranie figur Dzieciątka w szaty w kolorze okresu liturgicznego, dekorowanie kwiatami i zapalanie świec, nadawanie patronatu Dzieciątka Jezus kaplicom i dziełom, zachowywanie tradycji, szerzenie kultu w działalności apostolskiej, misyjnej i charytatywnej i poprzez różnorodną twórczość artystyczną. Wielką radością Zgromadzenia jest obecność i posługa naszych Sióstr w Sanktuarium Dzieciątka Jezus w Pradze.

Oprac.: s. Imelda Kwiatkowska CSCIJ