W Puszczykowie znalazłyśmy się dzięki uprzejmości pewnego małżeństwa, którego synowie zginęli podczas II Wojny Światowej. Ofiarowali nam oni dom wraz z ogromnym ogrodem, w zamian za opiekę nad nimi do końca życia. Był to rok 1969.  

Uwarunkowania polityczne oraz pewne konflikty sprawiły, że na początku naszego pobytu musiałyśmy się ukrywać, i nie mogłyśmy nosić habitów zakonnych. Sytuacja z biegiem czasu się unormowała i nasza posługa już od ponad pięćdziesięciu lat jest związana z katechizacją w szkole podstawowej oraz przy parafii pw. Matki Boskiej Wniebowziętej.  

Podejmujemy pracę w zakrystii. Jesteśmy zaangażowane w organizowanie dla dorosłych parafian konferencji dotyczących życia modlitwy. Prowadzimy „Pustelnię Proroka Eliasza”, znajdującą się w naszym ogrodzie. Jest to miejsce, w którym przyjmujemy osoby na indywidualne rekolekcje oraz dni skupienia.