Jak na nowo rozpalić w sobie dar powołania i czerpać z niego siłę do codziennej posługi? Z tym pytaniem spotkałyśmy się w Częstochowie podczas zjazdu formacyjnego sióstr karmelitanek Dzieciątka Jezus pracujących w przedszkolach. Wspólna modlitwa, warsztaty i rozmowy przypomniały nam, że mamy płonąć, ale nie być wypalonymi.

***

W Częstochowie, w gościnnym domu Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, bardzo blisko Jasnej Góry, w dniach od 6 do 8 listopada 2026 r. odbył się zjazd formacyjny sióstr karmelitanek Dzieciątka Jezus pracujących w przedszkolach. Był to czas wyjątkowych spotkań, wspólnej modlitwy, warsztatów i wykładów, a także dzielenia się doświadczeniami — tym, co w tej posłudze cieszy, i tym, co boli.

Formacja specjalistyczna, którą podejmują siostry posługujące w różnych dziedzinach, w tym także w przedszkolach, pomaga nam coraz głębiej i pełniej realizować nasz charyzmat i cel specjalny Zgromadzenia, czyli „wnoszenie pokory, prostoty i pogody ducha w dzieła swego apostolstwa, przede wszystkim w dziedzinie wychowania i kształcenia młodzieży i dzieci, szczególnie najuboższych lub opuszczonych przez rodziców, w środowiskach duchowo zaniedbanych”. W tym roku hasłem przewodnim spotkania były słowa św. Pawła z Drugiego Listu do Tymoteusza (1,6): „Z tej właśnie przyczyny przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie (…)”.

Pierwszy z prelegentów dr Hubert Malinowski podczas warsztatów i wykładów pomagał nam przyjrzeć się naszej motywacji i wskazywał sposoby jej wzmacniania. Mogłyśmy doświadczyć, jak dobrze potrafimy współpracować, by wspólnie realizować naszą misję. Rozmawiałyśmy też o zaufaniu i o osobach, które nim obdarzamy. Ważnym tematem był również odpoczynek, ponieważ „mięsień woli” potrafi się zmęczyć. Naprawdę!

Bliskość Jasnej Góry pozwalała nam często nawiedzać Matkę Bożą w Jej częstochowskim wizerunku. Te spotkania dawały nam wiele radości i były okazją do modlitwy, szczególnie w intencji naszych przedszkolaków, ich rodzin, pracowników, naszej Ojczyzny i ofiar dramatycznych wydarzeń w Krakowie. Podczas wieczornej adoracji oddawałyśmy Jezusowi nasze radości i trudy. Był to także czas niezwykłej jedności między nami. W niedzielny poranek Mszę świętą w kaplicy sióstr odprawił ks. dr Tomasz Knop. Wygłosił również konferencję rozwijającą myśl przewodnią zjazdu. Powiedział nam między innymi: „Mamy płonąć, ale nie być wypalonymi”. Później, już tylko we własnym gronie, mogłyśmy podzielić się tym, czego doświadczyłyśmy i co szczególnie nas w tych dniach poruszyło. Takie dzielenie się jest dla nas zawsze głębokim i dobrym przeżyciem — pogłębia nasze relacje, pozwala nam uczyć się od siebie i wzajemnie się wspierać.

Zjazd zakończyło spotkanie z Matką Generalną Wiktorią, która, nawiązując do słów Ojca Założyciela, sługi Bożego Anzelma Gądka OCD, zachęcała nas do wierności charyzmatowi w duchu hasła Zgromadzenia: „Niebem moim będzie czynić dobrze na ziemi”. Są to słowa św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Mogłyśmy także zapytać o nurtujące nas sprawy i podzielić się tym, co dla nas istotne.

Dla mnie ten zjazd był czasem ważnym i bardzo cennym. Myślę, że spotkania z siostrami, wspólne zmagania i radości podczas warsztatów, treści konferencji oraz dzielenie się doświadczeniami będą mnie jeszcze długo inspirowały do pełniejszego przeżywania mojego powołania, życia wspólnotowego i pracy wśród dzieci. Wszystkie siostry, które spotkały się w Częstochowie, wyrażały ogromną wdzięczność siostrom z prowincji łódzkiej za zorganizowanie tego zjazdu. Na szczęście dwa lata szybko miną, więc do zobaczenia już niebawem na kolejnym spotkaniu!

s. Teofana Ostasiewicz